[...] Dirac był słynnym matematykiem i fizykiem, laureatem Nagrody Nobla. Delta Diraca jest pewną funkcją, która okazała się bardzo wartościowym narzędziem w fizyce kwantowej. Dzięki niej fizycy uzyskali wiele cennych wyników. Wszystko byłoby bardzo proste, gdyby nie fakt, że bez specjalnego wysiłku można udowodnić, iż delta Diraca "nie istnieje", tzn. została wyprowadzona z założeń nieprawidłowo.

Dlaczego jest to możliwe? Dlatego, że każde fałszywe założenie, z którego wyprowadzono wnioski, wiedzie nie tylko do fałszywych wniosków, lecz - ja mówią logicy - "ma mnóstwo prawdziwych konsekwencji". Prawda ta znana jest od dawna jako tzw. prawo Dunsa Szkota, mnicha średniowiecznego i filozofa, które brzmi: z fałszu wynika wszystko (po łacinie: ex falso omnia sequitur).

(...) pojęcie "rozumienia" traktowane jest przez ogół ludzi z wykształceniem humanistycznym (lub bez wykształcenia - co tutaj na jedno wychodzi) jako emocjonalne utożsamienie się z czymś pojmowanym w sposób semantycznie rozmyty, trudny do wytłumaczenia - po prostu mętny.

Osobiście wierzę, że istota biologiczna, która nauczyła się krzesać ogień, budować domy, wzbudzać prąd elektryczny i ingerować w budowę materii, nie zatrzyma się nigdy w połowie drogi, jeśli zdąży tylko we właściwym czasie zrozumieć swą ograniczoność, przezwyciężyć strach, nienawiść i odrazę do drugiego człowieka.

Pedagodzy i przedstawiciele służb kadrowych oraz policyjnych stanowczo zbyt wielką wagę przywiązują do deklaracji i zachowań pozornych, nie doceniając zależności pomiędzy zachowaniami człowieka a jego struktura myślową. Związek ten nie ma bynajmniej charakteru "logicznego" ani "moralnego", jest to po prostu zależność działania od struktury, z tym tylko że mamy to do czynienia nie z widzialną postacią struktury maszyny, lecz z bezpostaciową, niewidzialną strukturą myślową.

Samozachowanie systemów politycznych i ekonomicznych wymaga unieszkodliwienia jednostek ludzkich wykazujących nieprzystosowanie w stopniu zagrażającym tym systemom.