Nim smutki przeminą
Ty pijesz wciąż wodę,
A ja pije wino;
Ty jesteś wciąż trzeźwy,
A ja wciąż pijany;
Ty próbujesz leczyć,
Ja zalewam rany;
Ty próbujesz myśleć,
Ja nie myślę wcale;
Ty się starasz mówiąc,
Ja mówię niedbale;
Ty szukasz miłości;
Ja zerkam, gdzie dzbany,
Który z nas, kolego,
jest bardziej zalany?
Samozachowanie systemów politycznych i ekonomicznych wymaga unieszkodliwienia jednostek ludzkich wykazujących nieprzystosowanie w stopniu zagrażającym tym systemom.
W większości wiersze pochodzą z publikacji, która ukazała się prawdopodobnie w okresie międzywojennym
(1918-1939). W książeczce (a raczej w jej pozostałej do dziś części) nigdzie nie podano nazwisk autorów wierszyków. Dlatego czasem pozwoliłem sobie na "uwspółcześnienie" języka lub zmianę treści. Zabiegi te, jak mniemam, podniosły wartość niektórych strof.
Wierszyki własnego autorstwa wyróżniono. Mam nadzieję, że z czasem tych właśnie będzie najwiecej...
Czas, jak koło szybko krąży,
Rok za rokiem szybko mija,
Z życzeniami wnuczek dąży,
Niech nam tylko szczęście sprzyja.
Ja zwracałem moje oczy
Tam, skąd Babcia jest mi dana,
Niechaj radość mnie otoczy
No i Ciebie, ma kochana!
Jak Cię kocham, nawet tyle,
Słowo moje rzec nie umie,
Na rok drugi będę w sile,
Będę bardziej żyć rozumie.
A na trzeci Babcia zoczy,
Jak to wnuczek wiązać zdoła,
I weselszy i ochoczy
Bo dziś kieszeń pusta, goła.
A na czwarty, piąty, szósty,
I tak dalej, na pociechę,
Życzyć będą moje usty
I dziękować za opiekę.
2.
Mam Babuniu, Babciu luba,
Tyle Tobie w sercu życzę, -
Moich życzeń pierwsza próba -
Wiele życzeń nie wyliczę.
Żyj, jak sama życzysz sobie,
A ja zawsze Boga proszę,
Wszystko dobre by dał Tobie,
Żyj, wszak liczne są rozkosze.
3.
Obyś, Babciu, zdrowo i wesoło,
Do lat późnych żyła w pomyślności,
Bez udręczeń, zdobiąc wnuków koło,
I wiele znała przyjemności.
Luba i spokojna, przez wszystkich kochana,
Zyskaj szczęście, jakie istnieć może,
Mnie niech nie opuszcza Twa miłość doznana,
Póki Twego życia świecą jasne zorze.
4.
Na Babuni imieniny,
Niech i ja się tu pomieszczę,
Za Twe, Babciu, łaski czyny,
Żyj nam sto lat takich jeszcze!
